DE TEMPEL VAN SALOMO
De Joodse Tempel stond in Jeruzalem
en was het middelpunt van de ceremoniële joodse
eredienst. In de loop van de tijd zijn er twee tempels geweest en de
respectievelijke verwoestingen hiervan markeerden twee van de belangrijkste
keerpunten in de joodse geschiedenis:

De
eerste tempel werd gebouwd door koning Salomo met
behulp van zijn bondgenoot koning Hiram van de Fenicische stad Tyrus. Deze was ter vervanging van de
tabernakel,
de tent die gebruikt werd als centrum voor de offerdienst aan God, ingesteld door Mozes tijdens de uittocht uit Egypte ongeveer 400 jaar eerder.
De precieze regels en voorschriften hiervoor staan beschreven in de bijbelboeken Exodus (hoofdstuk 19-40), Leviticus
en Deuteronomium.
De tabernakel was dus een soort tijdelijke tempel
waarin de Ark van het Verbond werd geplaatst.
Waarschijnlijk werd de tabernakel opgevouwen en in de
tempel bewaard nadat deze gereed was. De Ark werd in het Heilige der Heiligen geplaatst.
Deze eerste tempel deed ongeveer 400 jaar
dienst totdat de Babyloniërs hem, samen met Jeruzalem, in 586 v. Chr.
verwoestten en de joden deporteerden naar Babylon.
Tijdens deze Babylonische Ballingschap kwamen veel
joden bijeen in gemeenschappelijke ruimtes, als vervanging voor de verdwenen
tempel. Later ontwikkelde dit zich tot het instituut van de synagoge,
om de joodse feesten en riten uit te voeren.
Nadat de Perzen
Babylon veroverden mochten de joden van de Perzische koning Cyrus
terugkeren uit hun ballingschap en hun tempel weer opbouwen.
Deze
tweede tempel werd voltooid in 515 v. Chr.,
waarna ook de tempeldienst met zijn offerandes weer hervat kon worden. In het
boek Ezra
wordt overigens vermeld dat deze tweede tempel veel bescheidener was dan die
van Salomo.
Omstreeks
het begin van de jaartelling liet koning Herodes
de tempel verbouwen en flink uitbreiden. Toen de tempel eindelijk voltooid was,
gold hij als een van de schitterendste architectuurcomplexen van het Romeinse
Rijk en trok van heinde en verre bewonderaars. Tijdens de Joodse
Opstand werd deze tweede tempel in het jaar 70 na Chr. helaas
verwoest.
Een overblijfsel van deze tempel is de
Westelijke muur, ook wel Klaagmuur genoemd, die oorspronkelijk onderdeel was van de
gigantische muur die het plateau omringde en ondersteunde waarop de Tempel
stond. Het werd een traditionele plaats om de verwoesting van de tempel te
betreuren en te bidden voor de wederopbouw ervan en ook voor persoonlijke
gebeden.